Je kan ons bellen

011 62 15 09

Je kan ons mailen

contact@degrevenbroekers.be

Showing: 1 - 4 of 4 RESULTS
Verslag

Verslag clubwandeling Hamont-Achel 7 november 2020

Met een weekje vertraging de wandeling van 18 km door Hamont-Achel op zaterdagnamiddag 7 november aangevat. Het was al erg laat om te starten en ik zou pas tegen de schemering terug zijn, maar met dit schitterende weertje kon ik gewoon niet thuisblijven.

De start voor mij was voorzien in het centrum van Achel aan knooppunt 142, tussen de kerk en het Gemeenschapshuis/OCMW. Vandaar meteen tussen het Cultureel Centrum Michielshof en de serviceflats De Lier door, waar knooppunt 141 te vinden was. Naar en over de Dorpsstraat langs het Simonshuis en verder over een opeenvolging van verharde wegen (die ik liever vermijd) naar de mooiste stukken natuur.

De omgeving van de Tomp was in volle herfstpracht en onder een stralend blauwe hemel op zijn mooist. Toch een torenhoog verschil met de winterse uitstraling over enkele maanden!

Het viel me deze keer nog meer op hoeveel stukken van de knooppuntenroutes over gedeelten van de trappistenwandelroutes lopen.  En dit zowel in Achel als in Hamont.

Via De Waag naar het boskerkhof, waar ik een kort bezoekje bracht aan het graf van pa en ma, waar het vandaag in deze corona-tijden al wat rustiger was dan op allerheiligen.

Het volgende stuk naar het centrum van Hamont en Hamont-Lo liep weer over verharde wegen. Gelukkig bestond het meeste verkeer uit fietsers en wandelaars, wat de pil toch enigszins vergulde.

Via De Winter en De Congo (nooit gedacht dat het in Congo ook winter kon worden) naar De Hees en de Militaire Dijk. Hier stonden een aantal sneeuwbesstruiken (voor de liefhebbers: Symphoricarpos albus). Dit riep meteen jeugdherinneringen op aan onze jongensgevechten, waarbij we harde stukken plastic electriciteitsbuis gebruikten om de bessen weg te kunnen blazen.

Na het oversteken van de drukke Bossstraat volgde nog een heel mooi stukje wandeling door De Warande. Voor sommigen is het glas meestal halfvol en dat geldt zeker voor de meeste wandelaars die ik ken. Maar de bovensloot van de wateringen deed er nog een schepje bovenop: hier stond het water echt letterlijk op overlopen, zo vol was het glas!

Het overvliegen (met bezoekje) van een blauwe reiger en een schitterende zonsondergang zorgden voor de finishing touch!

Verslag

Verslag clubwandeling Excelsior Hamont 10 oktober 2020

Vandaag een wandeling gekozen vertrekkende aan de voetbalkantine Excelsior te Hamont.

We waren met twee koppels en omdat ik het parcours heel goed kende en de wandeling niet te lang mocht uitvallen, heb ik gekozen voor een alternatieve wandeling van … 15 km. Iets tussen de 13 en de  19 km in, maar wel met een pauze aan De Bever.

Het weer zat deze zaterdag weer (bis) heel goed mee en onder een stralend blauwe hemel startten we aan de parking van de kantine.

Bij knooppunt 164 aan De Kiekoet merkten we een nieuwigheid op: de tractorsluis, die maakte dat we op dit stukje route geen auto’s hoefden te vrezen. Toch wel opmerkelijk dat er al een omleiding over het veld was gereden.

Dan verder naar De Warande, een oude watering waar de populieren nog populair zijn.

 

Aan het kapelletje van Onze-Lieve-Vrouw-in-de-Nood uit 1838 nog snel een kaarsje opgestoken.

Na de Jagershoef ging het via een mooi landelijk weggetje richting De Waag, een waaghuis uit de beginjaren 1770, waar het graan van de verschillende omliggende molens door beëdigde ‘wegers’ werd gewogen.

Hier ligt ook de geologische tuin, met een mooi assortiment aan gesteenten uit zeshonderd miljoen jaren van onze geschiedenis.

Ook vind je hier het planetenpad, dat loopt van parking ’t Mulke tot bijna aan de fit-o-meter.

We vervolgden de route via De Tomp en ’t Mulke om een pauze in te lassen aan De Bever, waar we uitgebreid gingen lunchen.

Na de lunch namen we de kortste route naar Beverbeek, waar we de restanten van de ingestorte schuur in het zonnetje konden waarnemen.

Daarna de kortste route terug naar ons startpunt aan de voetbalkantine.

Tijdens de hele route was er een enorm groot aanbod aan verschillende soorten paddenstoelen te zien en zoals één van onze parcoursmeesters het verwoordde: het leek wel een paddenstoelenwandeling!

Verslag

Verslag wandeling clubleden De Wulp dinsdag 22 september 2020

Onder een helderblauwe hemel en bij een zomers temperatuurtje van 25 graden de wandelschoenen aangetrokken voor de verkenning van de wandeling van 10,1 km op knooppunten in het natuurgebied De Wulp te (Neer)pelt. Je kan er genieten van het Hageven en van De Plateaux.

Hier kom ik wel eens meer wandelen, dus de meeste paadjes zouden me welbekend moeten zijn.

Het gaat weer om een grensoverschrijdende wandeling, met een zeer opvallend verschil in omgeving: in Vlaanderen is het gebied erg nat (met de Dommel en de vloeiweides op de grens), in Nederland juist uitgesproken droog (dennenbossen).

Vertrekken doe ik aan het bezoekerscentrum Hageven, het startpunt van alle wandelingen hier in de omgeving.

Het hele natuurgebied wordt beheerd door vrijwilligers van Natuurpunt.

Al snel kom ik uit bij het monument van de Verkeerde Lieveheer, een gietijzeren kruisbeeld, waar Christus met zijn hoofd naar links hangt. Op bijna alle beelden is dat hoofd naar rechts gericht, vandaar de benaming van het beeld.

De bedevaarders van Bergeijk naar het Sint-Janskapelletje in Overpelt hielden hier halt aan de Bergeijkse Dijk voor een rustpauze.

Dan volgen we het fietspad langs mooie berkenbossen en zien verderop een mobiel uitkijkpunt (het is effectief op een aanhangwagen gemonteerd!).

Na een tijdje bereik ik knooppunt 52, waar de splitsing met de 6 km begint. Hier zou je naar rechts moeten wandelen om rechtstreeks naar de hangbrug over de Dommel te wandelen en onderweg de Galloway-runderen te ontmoeten.

Ik stap echter rechtdoor naar de Hoge Brug. Hier beginnen de vloeiweides (de wateringen). In de negentiende eeuw was er veel hooi nodig voor de paarden en werd de schrale grond verrijkt door kalkrijk water uit de Maas via een vernuftig systeem van aan- en afvoerkanaaltjes (boven- en ondersloten) naar hier te leiden. Omdat het hooi over het water werd afgevoerd en de trekschuitjes extra hoog werden geladen, moest de brug zo hoog mogelijk zijn. Vandaar de naam van de brug. Overal werden ook populieren aangeplant omwille van het hout.

Het gebied hier heet De Pelterheggen.

In september staan hier duizenden exemplaren van de herfsttijloos, een zeldzaam plantje. Ze worden ook naakte begijntjes genoemd.

 

Dan loop ik enkele kilometers door dennenbossen en volg de Nederlandse gele pijltjes op groene achtergrond. Hier zitten we hoog in het landschap en het is er opvallend droog. Vele vennen en grachtjes staan volkomen droog.

Zelfs het verhoogde houten pad door het natte stuk bos lijkt helemaal overbodig: alles staat hier droog!

Na het verlaten van De Plateaux steek ik de Dommel over via de Oude Brug (what’s in a name?).

Een aantal landweggetjes brengen me terug in het Hageven, waar ik een prachtig uitzicht heb over het gebied vanuit de uitkijktoren.

De Dommel en de vogelkijkhut laten me nog toe om even te genieten van een groepje zwanen, van een aantal eenden en meerkoetjes en van, naar wat ik vermoed, een beverdam.

Opnieuw een heel aangename wandeltocht!

Jaak

Verslag

Busreis Stabroek 16 februari 2020

BUSUITSTAP WINTERWANDELING STABROEK: zondag 16 februari

Na al het mooie weer in 2019 dacht onze voorzitter dat zijn krediet hierboven stilletjes op was. En ja hoor, na storm Ciara de zondag ervoor leek het of storm Dennis ook deze zondag roet in het eten ging gooien. Maar ik ken (mijn buurman) Dennis erg goed en hij blaast niet zo hoog van de toren, dus dat ging meevallen!

Onderweg met de bus was het inderdaad voortdurend regenvlaag na regenvlaag, maar eens aangekomen in Stabroek hield het op met regenen en waren de vooruitzichten (toch volgens het KMI hé Harrie) heel goed. Er was wel veel wind, maar we hielden het droog. Ondanks vijf afzeggingen hadden er toch nog liefst 44 Grevenbroekers de stoute (wandel)schoenen aangetrokken.

De start aan het kasteel Ravenhof was al meteen schitterend: wat een prachtligging midden in een heel mooi park. En hoe mooi waren er de bossen en de heide! Bovendien verliep het gehele parcours over onverharde paden, wat bijna nooit voorkomt. We kwamen ogen te kort!

Voor degenen die kozen voor een kortere wandelafstand was er de mogelijkheid om met de bus naar Fort Liefkenshoek te trekken, een parel langs de Schelde en bovendien helemaal gratis. Het fort stamt uit eind 16de eeuw en de twaalf zalen werden in de tijd van Napoleon gebouwd. Er is een heel uitgebreide interactieve tentoonstelling ingericht en in de bistro was er het streekbier Bon a Part te bekomen (wat enthousiast werd geproefd en goedgekeurd). Als uitstap een voltreffer!

Jammer voor de organisatie van deze schitterende tocht, want het bleef, wegens het slechte weer en ondanks 2 volle bussen (95 wandelaars!) bij een schamele 367 inschrijvingen, wat meer dan 1.000 wandelaars minder betekende dan voorgaande jaren.